Zomer 2011

 

 

 

 

Weblog van Ria Bindels

 

Kunst in het nieuws. [top]

Kunst in Scheidegg [top]

In Scheidegg heb ik een weeklang meegedaan met de activiteiten van de "Chinesische Sommer-Kulturwoche 2011".
Gedeeltelijk als deelnemer maar ook als begeleider en heb heel veel geleerd van Qigong Meester Fu Dechao. Qigong is een onderdeel van mijn Yoga en Thai lessen dus ik kom met heel veel kennis hierover, vooral praktijk gericht, weer terug naar Nederland.

In het Kurpark in Scheidegg heb ik een vergangkelijk kunstwerk geplaatst. Samen met nog enkele duitse kunstcollega's


Waar heb ik dat toch meer gezien?

 

 

 

 

 

 


Duitse kunstcollega?  Chinese Kalligrafie in Mergel. Ook dit werk is van mijn hand.

Van de Camino naar Scheidegg (Zuid-Duitsland) [top]

Nu zit ik dus al weer een week in Scheidegg.
Hier ben ik erg gelukkig en geniet van de heerlijke zomer.

De hele familie op de Camino. [top]

Een franse familie met 4 lieve kinderen komt in de herberg aan.
Ze willen graag 2 dagen blijven en bij wijze van uitzondering vinden we dat goed.
De jonge, lieve moeder draagt het jongste kind op de rug, de twee oudste meisjes lopen en het jongetje (3 jaar oud) rijdt op een van de ezels. Ze zijn van de Tempeliers-orde. Ze slapen één avond in de herberg en de volgende dag zetten ze hun tent op achter de herberg. Ze koken en eten in de herberg. We hebben een prachtige keuken voor de pelgrims.
Bewonderenswaardig hoe deze mensen op de Camino naar Santiago onderweg zijn en hoe lief en verdraagzaam ze met elkaar omgaan.

Hospitaleren in Roncesvalles. [top]


Een bonte stoet van pelgrims neemt elke avond weer bezit van de bedden in de herberg.
Het leeftijdsverschil is groot, van jong tot oud trekken ze voort. Pelgrimeren is een drang die je niet kunt onderdrukken. Het geeft zoveel voldoening als je na een dag lopen je nieuwe eindpunt bereikt. Voor ons is het een waardevolle taak om de pelgrims in de herberg welkom te heten.


Opgelucht trekken ze hun schoenen uit.


Na een regendag hangen de regenjassen, poncho's en zelfs de nat geworden slaapzakken te drogen. In de nieuwe herberg in het klooster in Roncesvalles zijn 180 slaapplaatsen, drie etages vol bedden. Allemaal opgedeeld in open units van 4 bedden. Dat geeft behoorlijk veel vrijheid.

De waskelder wordt intensief gebruikt. De wasmachines en drogers maken overuren. Handwas kan met een ouderwetse wringer gedroogd worden.


Alle nationaliteiten wandelen op de Camino.
Een Japanner onderweg met zonneparaplu, handschoenen en volledige hoofdbedekking.


Twee leuke Spaanse meiden zijn met hun paarden onderweg naar Santiago.


Ook het paard heeft een Jacobsschelp bij zijn zadel hangen.

Foto-impressie omgeving Roncesvalles. [top]


De etappe tussen Saint Jean Pied de Port en Roncesvalles is mooi, maar zwaar.


Ook de fietsers hebben het moeilijk en zeulen hun stalen ros de berg op.

 

 

 

 

 

 


 Saint Jean Pied de Port.

 

 

 

Foto-impressie Logroño. [top]


De prachtige omgeving in Noord Spanje met een mooie stenenformatie.
Welke beeldhouwer heeft dit ooit hier geplaatst?


De Rio de Ebro in Logroño.


Kunstwerk in Logroño.


Dit is de herberg, en dit zijn de mede-hospitaleros, waar ik werk in
Los Arcos. We vormen een leuk team en onder werktijd als we de
pelgrims ingeschreven hebben en ze een bed hebben, amuseren we ons
opperbest.


De vestingsmuur en de Puerta Magdalena waar de pelgrims langs lopen en
overheen komen voordat ze de stad Pamplona bereiken.

Het "zware leven" van een hospitalera tijdens werktijd in de herberg in Los Arcos.

 

 

 

 

 

De overnachting in een herberg van het Vlaams Genootschap van Sint Jacob, een herberg zoals vele andere onderweg. Een grote ruimte met veel stapelbedden en weinig comfort. Je bent er tevreden mee als je een daglang onderweg was. De pelgrims zijn aardig voor elkaar, je gaat samen ergens een "menu de peregrinos" eten, drinkt een wijntje samen, en slaapt tot het licht wordt. Dat is helaas al vroeg. Tussen 06.00u en 07.30u moet de herberg leeg zijn en is iedereen weer onderweg

Foto-impressie Los Acros. [top]


Ook in Los Arcos kent men het feest dat de stiertjes los door de straten lopen.


Muziek en feesten in Spanje zijn er doorlopend.

Foto-impressie Pamplona. [top]


Een koffiestop in Pamplona waar over twee weken weer de stieren door
deze straat zullen lopen.


In de kathedraal van Pamplona een kaarsje opgestoken.


Onderweg steeds maar weer de Camino naar Santiago volgend laat je los
waar je in gedachten mee bezig was, je loopt alleen nog maar..


Op de hoge Pas de Perdon net voorbij Pamplona staat dit mooie
kunstwerk van een groep pelgrims die onderweg zijn.


Een pelgrim uit Bolivia loopt bezakt en bepakt voor ons alsof ze net
van de markt uit Zuid Amerika naar huis gaat met al haar ingekochte en
meegenomen spullen.


De prachtige bergen van het landschap in Noord Spanje.


In het volgende dorp Vilamajor bezoek ik de hospiteros die een
nederlands herberg runnen.

Foto-impressie  Pyreneeën. [top]

 

 


 

 

 

 

 

 

 

Het typisch straatje in Saint Jean


Onderweg tijdens de eerste pelgrimswandeling in de Pyreneeën


Markering onderweg zodat je weet dat je de goede kant op loopt.


 

 

 

 




Roncesvalles is de eerste zeer bekende plek waar de pelgrims in Spanje uitkomen na een lange en zware wandeldag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

29 mei 2011. [top]
Prachtig zonnig weer is het en na de flinke stijging besluit ik na 1km al om lange broek en t'shirt om te wisselen voor luchtigere kleding. Ik was vergeten hoe zwaar het is om flink te klimmen. Ik was ook vergeten hoe mooi het hier is. Voor ons en achter ons zien we afen toe pelgrims. Iedereen loopt zijn eigen tempo. Opvallend is dat veel pelgrims een té zware rugzak mee torsen. een beetje overbezorgd om op alles voorbereid te zijn. Je hebt altijd minder nodig dat dat je denkt nodig te hebben. Met teveel bagage kom je echt uitgeput aan de andere kant in Spanje aan. Het is moeilijk om te veel achter te laten. Al je zekerheid, geborgenheid laat je al achter als je aan een pelgrimstocht begint.

Een vrij nieuwe herberg is een tussenstop die je kunt maken op 8 km. Dit is een goed besluit van veel pelgrims Even acclimatiseren in de Pyreneeën. Hier is pelgrimsherberg waar ook een gezamenlijke avondmaaltijd wordt aangeboden. Dat kan ook niet anders, er is verder niets alleen maar deze geweldig mooie indrukwekkende omgeving. Een groot overhangend terras met een uitzicht waar je stil van wordt. Er ontstaan leuke gesprekken en hartelijke contacten. Een groot gedeelte van de pelgrims loopt verder.

Er staan achter de herberg enkele tenten waar je ook kunt overnachten. Wij besluiten omdat te doen. Een prachtige zonsondergang en een hemel vol sterren is de beloning van deze dag. 's Avonds zit iedereen alleen of in groepjes rond de herberg.

 

 

Een zeer gezette Canadese dame loopt al vroeg in haar "nachthemd" rond. Een iets doorzichtig losvallend t'shirt. Ze telefoneert heel lang en heeft bovendien steeds jeuk aan haar bovenbenen waar ze dan zeer uitvoerig
krabt. Ze loopt rond tussen iedereen en er wordt een beetje gegiegeld. Sommige pelgrims proberen om dit tafereeltje te fotograferen. Maar ze trekt zich nergens iets van aan.

28 mei 2011. [top]
De herberg l Esprit du Chemin in saint Jean Pied de Port in Frankrijk.
In deze pelgrimsherberg worden alle pelgrims liefdevol ontvangen door Huberta en Arno uit Nederland. Zeven nationaliteiten zitten hier vanavond samen aan tafel en stellen zich voor door middel van een
pingpongballetjes effect wat je aan elkaar doorspeelt. Alle plaatsen in de herberg zijn bezet. Een met zorg bereide maaltijd staat klaar.

Om 10 uur gaat het licht uit en iedereen wil uitgerust de volgende morgen aan de zware etappe door de Pyreneeën beginnen.

Dit gebied kent een lange geschiedenis. Karel de Grote trok over deze oude Romeinse weg, die toen al 800 jaar oud was, met zijn leger naar Frankrijk. De pelgrims volgen nu de oude Route Napoleon een 200 jaar oude pas die Napoleon liet aanleggen om zijn leger sneller naar het zuiden te kunnen laten trekken.

Leusden, 26 mei 2011. [top]

Ik ga weer op weg.

Zaterdag 28 mei vlieg ik naar Biarritz zal mijn bijzondere leven als pelgrim en als hospitalera weer oppakken. Ook dit jaar geldt weer voor mij, niet het einddoel maar het onderweg zijn is het belangrijkste. Mensen ontmoeten als je onderweg bent, hartelijke en vredelievende mensen tegenkomen is een groot geluk. De blijdschap van ergens aankomen, na een lange dag onderweg geweest te zijn is heel bijzonder. Niet proberen om onderweg problemen die ver weg zijn op te lossen, maar juist daaraan tegenovergesteld, lopen en leven met een leeg hoofd maakt je ervan bewust dat het hele leven een pelgrimstocht is waar kleine eenvoudige dingen zoals een vlinder om je heen, een veldbloemetje plukken voor jezelf en lach en hartelijke groet van een onbekende waardevol zijn. Proberen om elke nieuwe dag als bijzonder te ervaren en gelukkig te zijn met de "nu" momenten dat geeft je kracht en energie. Je leeft heel intensief, pijn, verdriet en heel erg blij en gelukkig zijn kan dicht bij elkaar liggen. Je leeft heel bewust.

Ik sta te popelen om weer op weg te gaan en voel me nu al een pelgrim.

Een pelgrimstocht verandert je niet echt, maar verandert iets in de instelling, maakt je sterk en je voelt je voor altijd verbonden met medepelgrims die ooit op deze manier onderweg waren.

Iedereen die ik ken is ergens, heel onbewust, toch bij mij in gedachten en gaat soms een stukje met mij mee.

Groet, Ria