Van Roncesvalles naar Los Arcos.

Met een blij gevoel reis ik de volgende ochtend verder naar Los Arcos. Dit is toch Mijn Herberg, waar alles een beetje persoonlijker is en waar al mijn vrienden wonen.

Mijn eigen kamer, mijn balkon, mijn tuin bij de herberg waar de druiven bijna rijp zijn. Ik woon tussen de pelgrims in maar met een eigen plek. Dit voelt als thuis zijn

Het is druk, met 50% van de bedden bezetting zijn we elke dag “completo full”. Gezellig, veel werk maar leuke contacten.

De beelden/kunst tuin, waar ik na het poetsen van de herberg bijna altijd heen ga, was een beetje verwaarloosd.

Enkele dagen voor een paar uur per dag een tuinman met maaimachine ingehuurd en het ziet er weer prima uit. Stone garden Mureta Navarra film Felix.

Altijd kan ik tijd vrijmaken om iets leuks te doen. Met deze pelgrim uit Zwitserland had ik in Roncesvalles al een leuk contact en natuurlijk kwamen we elkaar nu hier in Los Arcos tegen en zijn we samen iets gaan drinken.

Een vader is met 4 kinderen onderweg op de camino. In de tuin hebben we een voeten-bad met koud water (het is hier elke dag warm en zonnig). De kinderen, tussen 7 en 13 jaar oud, genieten ervan.

Een avondje stappen in Logrono.

Een privé concert van een pelgrim.

Ongelofelijk hoeveel muzikale pelgrims onderweg zijn

Dit weekend werd ik tijdens mijn fietstocht door de guardia civil naar de kant gestuurd.

In was per ongeluk via een pad uit de bergen op een parcours van een wielerwedstrijd terecht gekomen.

Hoog op een berg ligt deze oude kapel waar we s avonds wel eens samen met vrienden eten.

In de voormalige kluizenaars kapel van San Lorenzo.

De pelgrims zijn binnen, hun schoenen staan geduldig uit te zweten tot ze door hun rechtmatige eigenaar tussen 6 en 8 de volgende morgen weer aangetrokken worden om de Camino te vervolgen.

De Drie Gratiën ! Werden wij door een Italiaan genoemd!
Er zijn veel Italianen onderweg en ze hebben veel praatjes

Druk op de Camino. Erg veel pelgrims onderweg, allemaal jongeren, met uitzondering van vandaag een pelgrim van onze !! leeftijd.

Intussen even een kleine onderbreking als hospitalera.

Ik ben enkele dagen op vakantie gegaan naar de kust!

Wat heerlijk hier !

Op de terugweg de voz/kloof van Lumpier bezocht……….

….waar de gieren nestelen tegen de wanden.

Buiten de stad Pamplona in de valle de Egües het prachtige museum bezocht met sculpturen van Jorge Oteiza.

Bij het kerkje van Santa Maria de Eunate zitten mijmeren dat ik daar voor het eerst langs kwam in 2005.

De onophoudelijke stroom pelgrims blijft maar doorgaan.

Een sportieve franse non slaapt hier gewoon tussen de pelgrims.

Benjamin uit Israel is op de fiets onderweg naar Santiago met als motto: Vrede voor Israel.

Hij had bedwantzen en we hebben alles gewassen en gedesinfecteerd. Hij was heel verlegen maar ook erg blij en bedankte ons wel tien maal.
Het leven als hospitalera is heel waardevol!